audio audioduration (s) 4.21 13.9 | text stringlengths 22 154 |
|---|---|
даччын галасок, як срэбны званочак, не сціхаў ні на хвіліну. | |
што хтосьці чужы падслухае тут, у чыстым полі | |
Пятро асцярожна памог ёй легчы на траву, спалоханы, разгублены, ён не ведаў, чым дапамагчы яшчэ, што нам рабіць. | |
Яна на міг зачырванелася | |
астацца ў настаўніцы іх школы, а сам ужо амаль бягом кінуўся далей па дарозе, па якой павінна вярнуцца жонка. | |
Нарэшце. Спыніўся, выцер пот. | |
І гэтая, хоць і дзіўная, усмешка трохі супакоіла. | |
І смешна, і сумна. Але асабліва кранула, што трагедыю гэтую зразумела | |
пяцігадовае дзіця і засмуткавала, нават заплакала: «Дзе мамка?» | |
сэрцам нельга зладзіць. Каб хоць Ленка была такая вясёлая, звонкая, як учора, а то таксама... сцішылася, засумавала, раз-пораз пытала, калі прыйдзе мамка. | |
Дурны, што ты падумаў? Само. | |
смелы дзяцел, што заляцеў у парк і весела дзяўбе старую ліпу | |
Я схавала ў лесе клунак, трэба забраць | |
а Саша не ішла. І трывога расла, як снежны ком у гарах. | |
Упершыню за паўгода, як вярнуўся з арміі, Пятро аддаў дачцэ ўвесь дзень. | |
Але чаму Саша ідзе так | |
гісторыяй, шыткамі, канспектамі, бясконцыя пытанні яе часам раздражнялі. | |
Пятро адхіснуўся: «Ты... ты...» | |
не то ўчора, не то немаведама калі, і птушка гэтая ў пачатку, пакуль... ну, пакуль не распалілася дзіцячая фантазія, жаўна... | |
разбілі гладыш сыраквашы, якую Саша купіла ім, галоўны іх харчовы запас. | |
А раніцою, як болевы прыступ, трывога за Сашу. Нечаканая, незразумелая. Чаму? Што здарылася? | |
Цяпер тым больш нам трэба ўсё, што сабрала поле. | |
Мне не трэба было ісці, сама вінаватая. | |
Мамка заўтра прыляціць, як пчолка з багатым узяткам. | |
Калі ён аставаўся з Ленкай дома ў змрочным пакоі і быў заняты работай | |
Нічога, гладыш разбіўся на шчасце. | |
Яна доўга не адказвала, потым прашаптала ціха-ціха | |
пакуль не распалілася дзіцячая фантазія, жаўна | |
А ён слухае гэтае няўмелае яшчэ фантазіраванне з захапленнем і замілаваннем. І яму хочацца | |
Саша была без клунка і бледная-бледная. | |
якую яна з Настанькай і Мішкам бачыла не то ўчора, не то немаведама калі | |
пазіраючы ўніз і гарэзліва кідаючы амаль на галовы трэскі. | |
Ад недаядання, відаць, ад стомленасці, клунак цяжкі | |
Жанчына пайшла ў госці ў роднае сяло. Але так казаў розум, а сэрца | |
Дайшоўшы да Панізоўя, Пятро з неймавернай цяжкасцю ўмаліў Ленку | |
Нямала з ёю клопату, але ўсё адно адпачываеш. | |
Пятро ледзь дачакаўся другой палавіны дня, калі па часе можна было ісці сустракаць Сашу. | |
І ўпершыню адчуў, як гэта хораша — гуляць з дзіцем. | |
Ленка пачынае расказваць пра нейкую дзіўную птушку | |
А вось аддаўся ёй цалкам, і ўсё пачало радаваць, нават непаслухмянасць яе. | |
павольна і як бы хістаецца? Так змарылася, гаротная? | |
Але здалося, што яна хоча сесці на траву. Ён падбег, падтрымаў, яна прыпала тварам да пляча, горача дыхала ў шыю. «Што з табой? | |
Сядзем, я паляжу трохі. Табе блага? Галава кружыцца». | |
Захварэла? У дарозе? Што ў цябе баліць? | |
Пакуль я ачуняю. З кім Ленка? | |
Неспакой, мабыць, перадаўся і малой, яна пачала плакаць. | |
далей ператвараецца ў казачных не то Жар-птушку, не то арла, які хацеў украсці Мішку і панесці далёка-далёка. | |
Ой, як гэта пакутліва, калі на душы так трывожна, а тут яшчэ пачынае плакаць галоднае, зморанае на сонцы дзіця. | |
Бо сапраўдны адпачынак у чалавека тады, калі ёсць | |
Думкі адна страшнейшая за другую бліснулі ў галаве: «Што з табой? Цябе ж пазнаць цяжка». | |
жоўты матыль, зялёны жук, кветка дзьмухаўца | |
Дзе коратка, там і рвецца. | |
Знікла радасць, пабляклі фарбы вясны. | |
Гэта цяпер так часта ў жанчын, я ведаю. | |
Хутчэй памагчы, забраць клунак. Пабег і, за якія пяць крокаў, спыніўся, уражаны і спалоханы. | |
радасць. Калі вечаралі, | |
Нічога. Заўсёды ты з загадкамі. | |
Ідзі папрасі ў Балотнага каня. | |
Саша сумна ўсміхнулася. | |
Не будзе ў нас дзіцяці | |
Ішлі доўга, павольна, сядзелі на дарозе, чакалі. Сонца даўно схілілася з поўдня, наступаў надвячорак | |
Выбегшы з сасонніку, убачыў у полі на пустой дарозе адзінокую постаць, здалёку пазнаў — яна. Адразу адлягло ад сэрца. |
README.md exists but content is empty.
- Downloads last month
- 28